Film The Purge wordt werkelijkheid

De film The Purge speelt zich af in het jaar 2022 waarin de Verenigde Staten, geleid door de “New Founding Fathers of America”, een oplossing hebben gevonden om de toenemende criminaliteit voorgoed de kop in te drukken. Op één dag in het jaar zijn alle misdaden, waaronder moord, tussen 19.00 en 7.00 uur toegestaan. Deze periode wordt “The Purge” (de zuivering) genoemd. Tijdens de zuivering is geen enkele hulpdienst beschikbaar. Ziekenhuizen sluiten hun deuren en de politie reageert op geen enkele oproep.

De film werd in 2013 geproduceerd voor een bescheiden budget van $3,000,000 en haalde uiteindelijk $64,423,650 aan de kassa op. Niet verwonderlijk dat in 2014 een vervolg het levenslicht zag: “The Purge Anarchy”. Ook in deze film wordt het netvlies van de kijker gemarteld met een orgie van geweld. De film draait op dit moment nog in de Nederlandse bioscopen en trekt wederom grote groepen kijkers aan. Het onderliggende idee blijkt vele bioscoopbezoekers aan te spreken: “Stel dat je, één nacht per jaar, ongestraft zou kunnen wegkomen met het plegen van een misdaad, wat zou je dan doen?” Het idee van de “zuivering” is zelfs zo aantrekkelijk, dat het zich heeft laten vertalen naar diverse sociale media.

Life Imitates Art: #Twitterpurge

Vlak voordat het vervolg op The Purge in de bioscopen te zien was, kreeg een student uit het Santa Clarita Valley gebied van San Francisco het lumineuze idee om een periode van zuivering op Twitter te organiseren. Door diverse Twitteraccounts aan te maken en deze de hashtag #twitterpurge te laten promoten, probeerde hij een periode in te lassen waarin alles gezegd en gepubliceerd mocht worden: “You Can Say Anything. Expose Any Picture. Expose One Of You Follows”.

Het idee sloeg direct aan en ook op Instagram en Facebook ontstonden soortgelijke initiatieven. Het idee werd echter al vlug gekaapt en werd vervolgens misbruikt om naaktfoto’s van ex-vriendinnen te publiceren. Het omstreden Revenge porn kreeg op deze wijze een nieuw kanaal. Twitter zelf verwijderde diverse accounts om deze stream tegen te gaan, maar het mocht niet baten, copycats ontstonden overal. Mundane Matt publiceerde over deze #Twitterpurge een YouTube film waarin hij zijn gedachten als volgt verwoordde: “Society is moving into an odd direction. The millenials grow up in a world of pure information, pure accessibility, and very much no restrictions. [...] So this kind of Purge feels like it’s almost a combination of this particular brand of freedom. [...] What the fuck is going on with society?” De gepubliceerde naaktfoto’s zijn veelal selfies van minderjarigen. De accounts die deze foto’s publiceerden kunnen dus aangeklaagd worden op het verspreiden van kinderporno. Ook bestaat er inmiddels in diverse landen en staten wetgeving om revenge porn te bestrijden.

#LouisvillePurge

Op 10 augustus publiceerde een leerling van de Iroquois High School een tweet waarin hij de hulp van zijn volgers inriep om een Purge te starten in Louisville op 15 augustus. Even later publiceerde hij een flyer via zijn account.

Screen Shot 2014-08-18 at 13.16.19

Het bericht en de flyer werden al snel opgepakt en verder verspreid via Twitter en Facebook. Een woordvoerder van de politie liet weten dat de stad de bedreiging serieus nam en deze aan het onderzoeken was: “We’re going to take any threat that we receive seriously, particularly one that encourages and incites violence against our community… We’re going to take that seriously and investigate that as thoroughly as we can.”

purge

De aanstichter werd al snel gevonden. In een interview met zijn schoolkrant verklaarde hij dat het een uit de hand gelopen grap was: “I was sitting in my house and watching ‘The Purge,’ and I thought of the tweet and picture that started it. But didn’t think it’d get that big from there. I didn’t mean any harm by this at all. I love my city.” Uit voorzorg werd op de bewuste dag een football wedstrijd geannuleerd en was er extra politie op de been. Uiteindelijk viel het gelukkig mee. Op Twitter kwamen verschillende berichten voorbij die met name humoristisch waren. Zo zou er een vuilnisbak omver geschopt zijn, een dildo tegen een autoruit aangegooid zijn en zou er een giraffe uit de Louisville Zoo zijn losgelaten. Hetgeen later een hoax bleek te zijn.

tumblr_naeocsAw141roa5pxo1_1280

Inmiddels is er voor diverse steden, waaronder Detroit, Kansas City, Miami en Cleveland, in de Verenigde Staten een Purge aangekondigd. Parodiesites gooien hierbij nog eens extra olie op het vuur: “It’s almost like Chicago’s trying to beat its on record of people killed in one night” Said one of Chicago’s finest about a mass killing that took place shortly after the debut of ‘The Purge 2 Anarchy’ movie Friday night. In an reenactment of ‘The Purge 2′ movie a group of teens went on a violent killing spree in the city of Chicago claiming the lives of over 112 people.”

Wat is nog waar? Wie moet je geloven? Project X Haren heeft aangetoond dat een grap kan uitmonden in een explosie van vandalisme. Ook de recente ontwikkelingen in Ferguson laten dit eens te meer zien. Er hoeft straks maar een gemaskerde man met een honkbalknuppel rond te lopen en de vlam slaat in de pan… Ik hou mijn hart vast.

De wereld verandert: van Digitale naar Fysieke Transformatie

In haar boek “Technological Revolutions and Financial Capital” (2002) beschrijft de Venezolaanse sociaal-econome Carlota Perez hoe economische golfbewegingen – die zich om de 60 jaar voordoen (de zogenaamde Kondratieff golven) – worden veroorzaakt. Zij borduurt met haar onderzoek voort op Schumpeter’s “creative destruction”. De golfbewegingen worden veroorzaakt door de introductie van een nieuwe technologie. In totaal onderscheidt Perez een zestal van deze bewegingen, waarbij technologieën als water, stoom, energie en olie aan de wieg staan van deze golfbewegingen.

perez_cycle_0Op dit moment zitten we middenin de vijfde golf die op haar beurt veroorzaakt wordt door informatietechnologie. Iedere golfbeweging voldoet aan een aantal wetmatigheden en doorloopt volgens Perez een tweetal fases: de installatieperiode waarin een nieuwe technologie zich aandient, zich vermenigvuldigt, de heersende logica van innovatie verandert, een nieuwe infrastructuur vestigt en bestaande industrieën moderniseert. Deze periode wordt gekarakteriseerd door ongebreidelde vrije markten; ze wordt ingeleid door een financieringsgolf en eindigt in een grote financiële zeepbel en het klappen daarvan. Hierna volgt de uitrolperiode waarin de eerder gelegde infrastructuur pas wordt benut. Was in de installatieperiode sprake van een technologische revolutie, in de uitrolperiode vindt een institutionele revolutie plaats. Ieder aspect van het oude systeem moet worden herzien. Het is een paradigma wisseling van jewelste.

Versnelde verandering is de enige constante

Niet voor niets zegt Kevin Kelly in zijn artikel “You Are Not Late” dat we nog maar aan het begin staan van deze enorme transformatie: “The internet is still at the beginning of its beginning. [...] The last 30 years has created a marvelous starting point, a solid platform to build truly great things. However the coolest stuff has not been invented yet — although this new greatness will not be more of the same-same that exists today. It will not be merely “better,” it will different, beyond, and other.” John Hagel, auteur en de oprichter van het Deloitte Center for the Edge Innovation, sluit in  zijn blogpost “The Disruption Debate – What’s Missing?” naadloos aan op de woorden van Kelly: “Digital technology is different – in fact, it’s unprecedented in human history.  It’s the first technology that has demonstrated sustained exponential improvement in price/performance over an extended period of time and continuing into the foreseeable future. [...] So, there’s no stabilization in the core technology components of computing, storage and bandwidth. [...] And therefore there’s no stabilization in terms of how companies can use this technology to create and capture value.”

De uitrolperiode, de tweede fase in het techno-economische raamwerk van Perez, ziet er dus anders uit dan in de voorgaande golfbewegingen. De uitrolperiode kan niet plaatsvinden omdat digitale informatietechologie voor continue verandering zorgt. Bedrijven moeten zich dus voortdurend aanpassen. Sterker nog, zegt Hagel, exponentieel groeiende digitale technologie heeft ook zijn effect op andere aanpalende technologieën. Informatietechnologie opereert transsectoraal, hetgeen voor nog meer disruptie zorgt: “But there’s more. This exponentially improving digital technology is spilling over into adjacent technologies, catalyzing similar waves of disruption in diverse arenas like 3D printing of physical objects, biosynthesis of living tissue, robotics and automobiles, just to name a few. The advent of exponentially improving technologies in an expanding array of markets and industries only increases the potential for disruption.”

In het boek “Exponential Organizations” (2014) spreekt auteur Samuel Ismael in dit kader over “an information-based paradigm [...] the physical world is still there, of course, but our relationship to it is changing fundamentally. [...] We are rapidly changing the filter through which we deal with the world from a physicial, materially based perspective to an information-and knowledge based one.” Elke domein dat gedigitaliseerd kan worden, springt direct op de sneltrein van Moore’s Law en volgt het exponentiele traject dat verstrekkende disruptieve gevolgen heeft.

Naast exponentieel groeiende technologie onderscheidt Hagel nog een tweede kracht die de druk op de ketel nog meer opvoert. De Platformeconomie ontregelt de bestaande economie nog meer. Bedrijven als Uber, Airbnb, Github, maar ook een protocol zoals Bitcoin of Ethereum, laten een toekomst zien die dankzij de democratisering van informatietechnologie decentraal georganiseerd is, waardoor de controle niet langer bij grote bureaucratische organisaties ligt, maar bij de consument. In deze platformeconomie gaat het niet langer om producten, maar om services die toegang geven tot deze producten. Het gaat dus niet om bezit, maar om toegang. Reputatie is hierbij het nieuwe ruilmiddel.

Het is een radicaal andere wereld waarbij grote, logge bedrijven niet langer nodig zijn: “These two forces – exponentially improving technology and economic liberalization – are combining to create environments that are increasingly vulnerable to disruption. In economic terms, they are doing two things.  First, they are systematically and substantially reducing barriers to entry and barriers to movement on a global scale. Second, exponentially improving technology is offering untapped capabilities that can be a catalyst to fundamentally re-think business models and institutional arrangements.”

De toekomst die Hagel schetst komt overeen met de denkbeelden die de econoom Robert Gordon heeft over economische groei. In het artikel “Is U.S. Economic Growth Over?” zegt Gordon het volgende: “that economic growth is a continuous process that will persist forever. There was virtually no growth before 1750, and thus there is no guarantee that growth will continue indefinitely …  the rapid progress made over the past 250 years could well turn out to be a unique episode in human history.” Ook Gordon neemt dus afstand van het idee dat de geschiedenis zich herhaalt. De wijze waarop in de afgelopen 250 jaar onze samenleving en economie is ingericht, is in Gordon’s ogen een foutje in de geschiedenis van de mens.

Bits zijn de nieuwe atomen en atomen zijn de nieuwe bits

In het boek “Begin Digital” (1995) beargumenteert Nicholas Negroponte, de oprichter van MIT’s Media Lab, dat “bits de nieuwe atomen zijn”. Hij is van mening dat alle vormen van informatie die in atomen worden bewaard (boeken, CDs etcetera) uiteindelijk in bits zullen veranderen. In het boek “Free” (2009) beweert Chris Anderson, voormalig hoofdredacteur van het magazine Wired, het tegenovergestelde: “atomen zijn de nieuwe bits”. Volgens Anderson staan we aan de vooravond van een nieuwe Industriële Revolutie. Alles wat we nu bedenken en ontwerpen in de digitale wereld kunnen we vervolgens uitrollen en toepassen in de fysieke wereld.

Kijkend naar vijfde golfbeweging van Perez kunnen we zeggen dat we in de afgelopen dertig jaar, gedurende de installatieperiode, de infrastructuur (de digitale snelweg) hebben gelegd voor de digitale wereld. Het is de transitie van de atomen naar de bits. Technologische krachten zoals Social, Mobile, Analytics en Cloud (oftewel SMAC) zijn nu volwassen genoeg en komen tezamen om de overgang naar de uitrolperiode te realiseren. In andere woorden, de komende dertig jaar gaan we de digitale wereld in de fysieke wereld uitrollen. Van de bits naar de atomen. En deze nieuwe wereld ziet er totaal anders uit dan we gewend zijn. Dankzij digitale technologie kunnen we de fysieke wereld compleet anders inrichten en organiseren. We gaan van centraal naar decentraal. In de komende dertig jaar gaat het dus niet om een Digitale Transformatie, maar om een Fysieke Transformatie! De vraag is dan ook hoe deze nieuwe wereld, deze Nieuwe Normaal, er uit komt te zien. Is er überhaupt nog wel een plek voor bedrijven in deze wereld? Zijn ze in staat om nieuwe innovaties te omarmen en te incorporeren binnen hun eigen bedrijfsprocessen of worden ze door allerlei startups simpelweg overbodig gemaakt? Deze vragen houden tal van bedrijven en instituten bezig. Alex Wynaendts, de CEO van Aegon, uitte in mei 2014 in een interview met het Financieel Dagblad zijn zorgen over zijn bedrijf. Hij vraagt zich af of zijn bedrijf met meer dan 25.000 medewerkers in dienst over vijf jaar nog wel relevant is. Het is volgens Wynaendts letterlijk  “veranderen of verdwijnen, dat is de keuze”. De eerste verschijnselen van deze nieuwe bedrijfsvormen zien we nu opdoemen. De Lean Startup, de Exponential Organization en Permanent Beta vertellen allemaal hetzelfde verhaal. Vraag is nu of jouw bedrijf dit verhaal wel wil horen. Het is Digitaal Darwinisme. Welke keuze maakt jouw bedrijf? Veranderen of verdwijnen?

Over De Cirkel, The Truman Show en #singleparenttrip

Op het moment ben ik op vakantie in Portugal. Speciaal voor mijn vakantie had ik het boek De Cirkel van Dave Eggers bewaard. Ik heb het deze vakantie in een ruk uitgelezen. In het boek werkt de hoofdpersoon Mae Holland voor het bedrijf De Cirkel. Een bedrijf dat een op een te vergelijken is met Google of Facebook. Na een confrontatie met haar ouders en haar ex-vriend besluit Mae tijdens haar terugrit om zoals ze wel vaker doet te gaan kajakken. Het is middernacht en uiteraard is het verhuurbedrijf gesloten. Buiten de omheining ligt echter een kajak en ze besluit deze te „lenen”. Met deze kajak vaart naar Blue Island: „Ik werd een tijdje gevolgd door een eenzame zeehond, die steeds onder- en weer opdook, alsof hij nieuwsgierig was en me voortdreef. Ik was nog nooit op het eiland geweest. Maar heel weinig mensen zijn er geweest. Toen ik er was, ben ik naar het hoogste punt geklommen en het uitzicht van de top was ongelofelijk. Ik zag de gouden lichtjes van de stad en de zwarte heuvels in de richting van de oceaan, en zelf een vallende ster.”

Zie de rest van het artikel en de discussie op Frankwatching.

The Four Pillars of a Decentralized Society

“What if we could rebuild our society in a way that works for everyone? Epochal changes are now underway that are radically transforming how society operates. Johann Gevers will describe this revolution, and how it will create vast new economic opportunities and unprecedented social freedom.”

The Power of Love

Wat als data de overhand krijgen?

14513793162_9040af89d0_o

Veel mediabedrijven zoeken momenteel naar de kansen en bepalen hun weg naar die stip op de horizon: ‘Content op maat‘. Op die weg liggen naast kansen ook verantwoordelijkheden, maar vooral ook een aantal vragen. Hoe ziet de mediawereld er uit als algoritmes de overhand krijgen? Wat betekent het voor de consument als alle mediaconsumptie wordt vastgelegd in profielen en gebruikt wordt om weer nieuwe, gepersonaliseerde media aan te bieden?

Mediawijzer.net nodigde trendwatcher Sander Duivestein uit om zijn visie te geven op deze ontwikkelingen. Lees hier het verslag van het verhaal dat ik vertelde tijdens het Mediapark Jaarcongres 2014. Bekijk de video van mijn presentatie of bekijk de slides.

Dromen robot journalisten over de Pulitzerprijs?

dromen_robots

“I’ve… seen things you people wouldn’t believe… Attack ships on fire off the shoulder of Orion. I watched c-beams glitter in the dark near the Tannhäuser Gate. All those… moments… will be lost in time, like tears… in… rain. Time… to die…”

Epische laatste woorden van de replicant Roy Batty aan het einde van de film Blade Runner. Een film die gebaseerd is op het boek “Do androids dream of electric sheep?” van science fiction schrijver Philip K. Dick. Zowel de film als het boek beschrijven een post-apocalyptische wereld waarin mensen en intelligente androïden naast elkaar leven. Het enige wat beide levensvormen nog van elkaar onderscheidt is empathie. Androïden zijn niet in staat om gevoelens te hebben voor andere levende wezens.

Centraal staat dus de vraag wat het betekent om mens te zijn. Tot voor kort hebben wij mensen nooit antwoord op deze vraag hoeven geven. Geen enkel ander wezen op aarde kan immers tippen aan onze intelligentie en gevoelsleven. Het is toekomstmuziek. Het is een ver-van-mijn-bedshow. Recentelijk wordt echter duidelijk dat machines en software een steeds dominantere positie innemen in ons leven. Sinds het begin van de industriële revolutie hebben machines mensen het werk uit handen genomen. Ze verbeteren en vervangen onze spierkracht. Met de informatie revolutie wordt deze trend doorbroken. Steeds vaker neemt software de rol van onze hersenen over. Software verbetert en vervangt ons denkkracht.

In diverse industrieën worden de gevolgen van deze vergaande automatisering pijnlijk duidelijk. Er komt geen mens meer aan te pas. In februari 2013 beschreef ik al hoe de fastfood sector wordt geraakt door deze ontwikkeling, zie mijn artikel “Fastfood-robots plegen broodroof” En nu lijkt het erop dat de journalistiek ten prooi valt aan de snelle opmars van robots. Deze week maakte het internationale persbureau Associated Press bekend dat ze binnenkort start met de productie van geautomatiseerde artikelen over de kwartaal-en jaarcijfers van Amerikaanse bedrijven. Het bedrijf Automated Insights, de wereldleider in het produceren van gepersonaliseerde verhalen op basis van data, verzorgt deze nieuwe manier van publicaties schrijven. Afgelopen jaar publiceerde dit bedrijf in totaal 300 miljoen artikelen. Iedere seconde worden er dus zo’n 9,5 artikelen geschreven! De verwachting is dat in 2014 dit aantal zo’n drie keer over de kop gaat.

Automated Insights is niet het enige bedrijf dat het standaard businessmodel voor contentcreatie op zijn kop zet. Ook het bedrijf Narrative Science houdt zich al enige tijd bezig met deze ontwikkelingen. Dit bedrijf heeft zich in de loop der jaren bekwaamd in het schrijven van sportartikelen op basis van sportuitslagen. Sterker nog, hun software schrijft betere sportartikelen dan de menselijke tegenhanger. En in Japan is er inmiddels een android genaamd Kodomoroid ontwikkeld die het nieuws voorleest.

Volgens Associated Press hoeven journalisten niet te vrezen voor hun baan. Eenvoudig en geestdodend werk, zoals het uitpluizen van de kwartaalcijfers, wordt hen uit handen genomen opdat zij juist meer tijd kunnen stoppen in het schrijven van diepgravende achtergrondartikelen. Toch maak ik mij zorgen. Voorspellingen beweren dat in 2030 zo’n 90% van alle artikelen door slimme software worden geschreven. Zet al deze ontwikkelingen uit tegen de Wet van Moore en je kunt je afvragen of creativiteit alleen voorbehouden is aan mensen of dat ook machines deze gave binnen handbereik komt? Het duurt niet lang meer ofiedereen heeft een algoritme als eindbaas!

Het internet is stuk

internet_stukAan het eind van 1999 hield de milleniumbug heel de wereld in zijn greep. Computer experts voorspelden een complete computer melt down, omdat een simpel tellertje niet hoger dan 99 kon tellen. Terwijl de jaarwisseling naderde maakten vele arbeiders overuren om kritische systemen zoals chemische installaties, drinkwaterbedrijven en energiecentrales in de lucht te houden. Vliegtuigen bleven verplicht aan de grond staan, omdat verzekeringsmaatschappijen het niet aandurfden om ze te laten vliegen. Uiteindelijk liet het allemaal met een sisser af. Het waarom heeft men nooit kunnen achterhalen. Waren de gevolgen minder erg dan gevreesd, of was allerlei kritische code precies op tijd herschreven?

De milleniumbug was slechts kinderspel vergeleken met de onheil die ons in de nabije toekomst staat te wachten. Dit keer is het gehypte Internet of Things de boosdoener. Steeds meer objecten worden voorzien van een sensor en verbonden met het internet. Cisco, wereldleider in netwerk apparatuur, voorspelt dat in 2020 meer dan 1 miljard objecten geconnecteerd zijn. Sterker nog, in 2020 zijn meer dan 1 triljard mensen en allerlei artefacten voorzien van een minicomputer. Een waar walhalla voor hackers en andere kwaadwillenden.

Robert Metcalfe, de oprichter van 3Com Corporation en uitvinder van het Ethernet-protocol, observeerde in 1980 dat netwerken (van telefoons, computers of mensen) kwadratisch in waarde toenemen met elk nieuw knooppunt dat aan het netwerk wordt toegevoegd. Om de werking van deze zogenaamde Wet van Metcalfe uit te leggen, wordt vaak het voorbeeld van de faxmachine aangedragen. Dit apparaat heeft totaal geen nut wanneer er weinig tot geen personen in je relatienetwerk er gebruik van maken Pas wanneer meerdere mensen een fax aanschaffen neemt de waarde van dit netwerk toe.

Kijkend naar de convergentie van de fysieke en de digitale wereld, dan is er ten aanzien van beveiliging (en ook privacy) een zelfde conclusie te trekken. Met elke sensor, met elke (mini)computer, die aan het netwerk wordt verbonden, neemt ook de veiligheid van het netwerk drastisch af. Beveiligingslegende Bruce Schneier uitte recentelijk zijn bedenkingen in een opinieartikel voor Wired magazine. Daarin wijst hij erop dat de chips die nu op de markt komen draaien op hardware en software die per definitie al verouderd zijn. De makers van deze chips hebben totaal geen interesse om deze up to date te houden, omdat ze zich concentreren op de ontwikkeling en productie van nieuwere versies. Het netwerk dat gebruik maakt van deze chips loopt dus een verhoogd risico wanneer zo’n chip of sensor aan het netwerk wordt toegevoegd.

Hoe groot dit risico is bleek al eens met het het schadelijke computerprogramma Stuxnet dat door wist te dringen dringen op het computernetwerk van diverse kerncentrales in Iran en recentelijk deed ook Heartbleed, een gat in het SSL beveiligingsprotocol, alle alarmbellen wereldwijd rinkelen. Middels deze bug is het mogelijk om het geheugen van computers uit te lezen, security keys te stelen en vervolgens is het afluisteren van voorheen beveiligde communicatie kinderspel. Niet voor niets noemt Jerry Irvine, CIO van Prescient Solutions en cybersecurity expert, het Internet of Things “Scary as Hell”.

Deze week was het ook weer raak. Russische hackers, die hun krachten gebundeld hebben in de groep Dragonlfy, richten sinds vorig jaar hun pijlen op scada systemen, waarmee industriële systemen voor bijvoorbeeld rioleringen, energie-opwekking, fabricage en oliepijplijnen op afstand bediend en beheerd kunnen worden. Door de besturingssoftware te infecteren met een trojan kregen de beheerders een melding dat er updates voor hun operationele systemen klaar stonden. Na installatie van deze kwaadaardige software misbruikten de hackers de beheerssystemen om allerlei bedrijfsinformatie te vergaren. In het meest extreme geval hadden ze de desbetreffende systemen ook kunnen saboteren. De gevolgen van zo’n hack zijn niet te voorzien!

Recentelijk kondigde minister Schultz van Haegen, verantwoordelijk voor Infrastructuur en Milieu, aan dat zij wil dat Nederland een voortrekkersrol neemt op het gebied van zelfrijdende auto’s. Begin 2015 wil zij een voorstel naar de Tweede Kamer sturen om de huidige regelgeving aan te passen. In een interview zei Schultz het volgende: “Het tijdperk van de zelfrijdende auto is aangebroken. De ontwikkelingen op dit gebied zullen de relatie tussen bestuurder en voertuig de komende twintig jaar meer veranderen dan de afgelopen honderd jaar gebeurde. Ik wil dat we hier als Nederland niet alleen klaar voor zijn, maar internationaal ook voorop gaan lopen in deze innovatieve ontwikkeling. De zelfrijdende auto zal positief bijdragen aan de doorstroming en veiligheid van het verkeer op ons drukke wegennet.” Bij deze laatste opmerking hou ik mijn hart vast. Zelfrijdende auto’s, allemaal verbonden met het internet, hackers knijpen nu al in hun knuistjes, we kunnen onze lol nog op…

Wil je meer weten over de fusie van Informatie Technologie (IT) en Operationele Technologie (OT), download dan het nieuwe trendrapport “De Vierde Industriële Revolutie: Things slaan een brug tussen OT en IT“.

Het algoritme is de nieuwe eindbaas

algoritmeVolgens Wikipedia is een eindbaas een door kunstmatige intelligentie bestuurd personage dat in computerspellen verslagen moet worden om een bepaald deel van een spel af te sluiten. Meestal zijn deze eindbazen niet al te slim en worden ze na een paar ronden vechten met de grond gelijk gemaakt. Deze allereerste eindbazen zijn slechts kinderspel vergeleken met de algoritmes die ons hedendaagse leven besturen.

Onlangs maakte de durfinvesteerder Deep Knowledge Ventures uit Hong Kong bekend dat ze als eerste bedrijf ter wereld een softwareprogramma tot lid van de raad van bestuur heeft benoemd. VITAL is de naam van het nieuwe bestuurslid: Validating Investment Tool for Advancing Life Sciences. Het programma is ontwikkeld door het bedrijf Aging Analytics UK en heeft net zoveel beslissingsbevoegdheid als de menselijke bestuursleden. Het programma zal niet aan de bestuurstafel plaatsnemen, maar zal wel de vergadering voorzien van de benodigde input om betere investeringsbeslissingen te nemen. De menselijke intuïtie gecombineerd met machinale logica, levert volgens Dmitry Kaminskiy, senior partner bij het bedrijf, een perfect team op. Het risico op het nemen van foutieve beslissingen wordt op deze manier drastisch verminderd.

Volgens internet visionair Kevin Kelly zijn machines bedoeld om antwoorden te geven op vragen die door mensen zijn gesteld. Steeds vaker zien we echter technologieën in het leven geroepen worden om antwoorden te geven op vragen die nog geen eens gesteld zijn. Amazon kondigde recentelijk aan dat ze hard werkt aan een toekomst waarin bestelbussen rondrijden met produkten die nog niet besteld zijn. Anticiperende algoritmes beredeneren aan de hand van uiterst persoonlijke data wat iemand’s diepste verlangens zijn. Nog voordat de consument daadwerkelijk op de koopknop geklikt heeft, moet de voordeurbel al rinkelen zodat de bezorger van Amazon het verlangde pakket kan afleveren.

Deze “content op maat”-benadering zien we ook terug in de kunstmatige intelligentie van Netflix en Spotify. Eerder kijk- en luistergedrag bepaalt wat voor films en muziek je in de nabije toekomst krijgt voorgeschoteld. Het is de omgekeerde wereld. De televisie kijkt en de radio luistert naar jou. “Het produkt dat gemaakt wordt ben jij.” Deze boodschap is afkomstig uit een anti-commercial (1999) van Adbusters, een wereldwijd netwerk van kunstenaars, activisten, schrijvers, grappenmakers, studenten, docenten en ondernemers die zich verzetten tegen het consumentisme. Ook de beweging Occupy Wall Street komt uit de koker van deze mensen.

In het tijdperk van Google, Twitter en Facebook zijn wij nog steeds het produkt: “If you’re not paying for it, you’re not the consumer; you’re the product being sold.” De data die wij via allerlei sociale media en apparaten achterlaten zijn niets ander dan digitale kruimelsporen die slimme algoritmes de mogelijkheid geven om virtuele alter ego’s van ons te scheppen. Deze uit nullen en enen opgebouwde persoonlijkheden zijn op de hoogte van onze allerdiepste gevoelens en verlangens. Ze zijn een digitale interpretatie van ons onderbewuste. Waar wij zelf geen toegang tot hebben, weten de machines dus wel te ontsluiten. Toeval bestaat in deze wereld niet meer. Creativiteit wordt hersendood gemaakt. De consument is de nieuwe eenheidsworst.

Marc Andreessen, een van de oprichters van Netscape en tegenwoordig investeerder in bedrijven zoals Facebook, Groupon, Skype, Twitter, Zynga, Foursquare en LinkedIn, publiceerde in augustus 2011 in The Wall Street Journal een essay getiteld: “Why Software Is Eating The World”. In het artikel staat Andreessen stil bij hoe gerenommeerde bedrijven zich met moeite staande houden in de digitale tornado die er om hen heen woedt: “More and more major businesses and industries are being run on software and delivered as online services—from movies to agriculture to national defense. Many of the winners are Silicon Valley-style entrepreneurial technology companies that are invading and overturning established industry structures. […] Over the next 10 years, the battles between incumbents and software-powered insurgents will be epic. Joseph Schumpeter, the economist who coined the term “creative destruction,” would be proud.”

Alles en iedereen valt ten prooi aan de digitalisering van de wereld. Creatieve destructie en disruptieve innovatie alom. Het directe gevolg van deze vergaande digitalisatie is dat in de komende jaren meer banen voor robots en software worden gecreërd dan voor mensen. De vraag is nu in wat voor een wereld we straks leven? Hoe ziet de wereld eruit als kunstmatige intelligentie de overhand heeft? Ontwerper en kunstenaar Sures Kamar heeft met een van zijn projecten een voorschot genomen op deze wereld. In zijn visie bepalen intelligente en geconnecteerde objecten straks zelf wie hun nieuwe eigenaar wordt, als hun oorspronkelijke baas is overleden. De duur van een aanraking, de emotie die een voorwerp in iemands handen oproept zijn allen factoren die het algoritme meeneemt om iemands testament te bepalen. Zelfs onze laatste wil wordt dus uit handen genomen. De vraag die het oproept is of in de toekomst nog wel een eigen wil bestaat of zijn wij mensen slechts batterijen die de machines voeden?